Abstrahujac od ostatniego journala - choć de facto dalej jestem na zakręcie, z tym, że teraz mój zakręt stał się całkiem realny - wakacje powoli zbliżają się do końca. Przyjmuję to z zadziwiającym spokojem. Rok, który ma nadejść, w zasadzie nie będzie się wiele różnił od innych lat mojego życia i nie ma co wpadać w obłęd o nazwie "matura".
Nastrój balansuje w obszarach uśmiechniętego zadowolenia z chwili obecnej, sceptycznego spojrzenia na ochy, achy i jęki, a także cichego śmiechu z idiotyzmu zwanego powszechnie współczesnym życiem. Przy czym jest dobrze, ba, wraca nawet wena i chęć twórcza, co da się zaobserwować - dodane prace, w czym aż trzy wykonane dzisiejszego wieczoru.
Pracy przede mną dużo - kurs drużynowych, Watra, zakończenie próby na HO, myślenie nad planem pracy drużyny, konieczność powtórki z historii, polskiego. Nie licząc mniejszych zobowiązań i konieczności. Acz, dobrze będzie.

Egoistycznie uśmiecham się do siebie samej.